Column: Altijd verbonden


(Blog verscheen eerder op www.ervaarhetnieuwewerken.nl)
Vanaf het moment dat ik bij een bedrijf werk dat vierentwintigzeven, elke dag van het jaar met de hele wereld verbonden is, leer ik elke dag meer over het belang van mobiele verbondenheid en communicatie.  Ik benader de mobiele telefoon sindsdien als een kritisch direct ‘bindmiddel’ tussen vrienden, klant en bedrijf of burger en overheid.


In de wereld om ons heen is de mobiele telefoon ook niet meer uit het straatbeeld weg te denken. De trein waar ik deze tekst in schrijf, zit eveneens vol met mensen die ook naar een mobiel telefoonscherm staren. We hoeven niets belangrijks meer te missen, mits onze telefoons perfect ingesteld zijn en wij desperate elke minuut van de dag en nacht alle mogelijke notificaties bekijken. Zonder pauze…
Mijn privé- en zakelijke agenda, mailaccounts en social media zijn allen met mijn telefoon gesynchroniseerd. Ook presentaties zijn netjes opgeslagen om deze af te kunnen spelen via Keynote. Ook een aantal belangrijke documenten staan als PDF opgeslagen binnen een beveiligde applicatie.

Whatsbellen?

Bellen doe ik bijna nooit meer. Ik Whatsapp of SMS met mijn leidinggevenden, collega’s, vrienden en familie. Ik chat via Facebook en Google+, maak afspraken via de mail en aantekeningen op mijn telefoon als ik mijn iPad vergeten ben. Om documenten te printen kan ik nu ook mijn telefoon gebruiken. Mijn telefoon is zo een mobiel werkstation geworden.
Dit alles is natuurlijk fantastisch! Tot het moment dat je de telefoon kwijt raakt. Zelfs daar komen steeds meer oplossingen voor. Zo kan ik een back-up maken van belangrijke documenten via iCloud en mijn telefoon of iPad blokkeren op afstand. Uiteindelijk ben ik er persoonlijk geen groot voorstander van om documenten op te slaan in een ‘wolk’ van servers die beheerd worden door mensen en bedrijven die ik niet ken. Maar goed, tot nu toe is het een welkome tijdelijke oplossing tot ik mijn eigen servertje heb draaien.
Ik ben continue verbonden als ik dat wil, wat soms leidt tot grote irritatie bij mijn vriendin en/ of vrienden. Ik kies er daarom voor om af en toe mijn mobiele telefoon uit te zetten, wat óók zorgt voor irritatie bij menigander. Niet bereikbaar zijn lijkt tegenwoordig direct te zorgen voor verbazing of zelfs paniek.
Rust
Zo zette ik laatst mijn telefoon aan nadat ik deze een avondje uit had gelaten. Er waren vijf VoiceMail berichten  ingesproken en minstens tien ongeruste whatsapp-berichten door een en dezelfde persoon gestuurd. Het was een vriend die af wilde spreken om een en ander te bespreken onder het genot van een biertje. Niet noodzakelijk of urgent. In het eerste VoiceMail bericht klonk hij kalm. In het derde was hij meer geïrriteerd en in de tiende ingesproken VoiceMail, zat het dicht tegen een ongenadige oorlogsverklaring aan, gebracht met de kalmte zoals Neville Chamberlain dat deed in 1939.
Ongeduld speelt hier natuurlijk een rol, inclusief de verwachting dat men tegenwoordig altijd in connectie staat met alles en iedereen, twenty-four-seven.
Enige rust aanbrengen in het dagelijks leven, door de constante mogelijkheid op het ontvangen van een SMS-bericht, notificatie, telefoontje, WhatsApp of facetime uit te schakelen is dan denk ik ook niet meer dan gezond zes-punt-nul verstand.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s